
Vrolijkheid kan ook een vorm van verzet zijn. De Nederlands-Ghanese trompettist Peter Somuah brengt in zijn muziek jazz en high life bij elkaar en dat is allesbehalve gek want in beide genres is bewezen dat protest en positivisme prima samen kunnen gaan. Als het swingt is het van Somuahs gading. Dat kan net zo goed de jazzdance uit de jaren negentig zijn. Of funk. Of de onverslijtbare muziek van Fela Kuti, de groovende jazzexperimenten van Miles Davis. En dan is Somuah ook nog eens een trompettist met een heel lekkere, maar niet gelikte sound. Bovenop de dwingende, uiterst dansbare ritmes die zijn band neerlegt, speelt hij fraaie, sliertende melodieën. Vaak met een zweempje melancholie. Maar op andere momenten klinkt hij scherp, bijna percussief. En geen hokjesdenken dus, monter roept Somuah op mentaal vrij te zijn.
Foto credits: Fredrik Bengtsson
Peter Somuah – Trumpet
Anton De Bruin – Keyboards
Marijn van der Ven – Bass
Danny Rombout – Percussion
Jens Meijer – Drums